انقلاب فنی در فارکس ایران:چگونه بروکر پی سی ام قفل متاتریدر ۴ را شکست و اولین حساب واقعی ECN را ساخت؟
از اتاق‌های تاریکِ شبیه‌ساز تا شاهراه نقدینگی جهانی: داستان ساخت اولین «پل نقدینگی» (Liquidity Bridge) و تجربه اسپرد صفر توسط بروکر پی سی ام
روایت این فصل را بخوانیدپشتپرده اتصال متاتریدر ۴ به بورس‌های جهانی در بروکر پی سی ام؛ چرا شرکت متاکوتس گفت «غیرممکن است» اما مهندسان پی سی ام آن را ممکن کردند؟
تولد اولین حساب اسپرد خام (Raw Spread) و ECN در ایران؛ وقتی بروکر پی سی ام دستکاری قیمت را برای همیشه از معاملات فارکس حذف کرد!
همان‌طور که در فصل‌های چهارم و پنجم به تفصیل و با ارائه مستندات تاریخی شرح دادیم، بروکر پی سی ام پس از عبور از طوفان مالی سال ۲۰۰۸ و افشای حقایق تکان‌دهنده پشت‌پرده فارکس در ایران، در یک دوراهی سرنوشت‌ساز و تاریخی ایستاده بود. مدیریت وقت پی سی ام با انتشار مقالات روشنگرانه «حقیقت فارکس در ایران» و «مقایسه دو سیستم»، و همچنین ابتکار بی‌سابقه دعوت از معامله‌گران و منتقدان به دفتر مرکزی در دوبی، یک واقعیت بزرگ را برای همیشه در ذهن جامعه تریدری ایران ثبت کرده بود: اینکه نرم‌افزار محبوب متاتریدر ۴ (MetaTrader 4) در حالت پیش‌فرض و کارخانه‌ای خود، اصلاً یک بورس، یک کارگزاری یا یک دروازه متصل به بازار جهانی نیست! بلکه صرفاً یک نرم‌افزار گرافیکی برای نمایش نمودار و یک محیط شبیه‌ساز (Simulator) مبتنی بر مدل «میز معامله» (Dealing Desk) است که در آن، سفارش خرید یا فروش مشتری هرگز از هارددیسک و سرورِ بروکر خارج نمی‌شود و خودِ بروکر دقیقاً در طرف مقابل مشتری (در تضاد منافع ۱۰۰ درصدی) می‌نشیند.
اما اجازه بدهید واقع‌بین باشیم؛ افشای این حقیقت و آگاه کردن معامله‌گران، اگرچه صنعت فارکس ایران را از خواب غفلت بیدار کرد، ولی برای مجموعه‌ای مانند پی سی ام که می‌خواست خدمات واقعی کارگزاری ارائه دهد، خود سرآغاز یک چالش بسیار بزرگ فنی، مهندسی و تجاری بود. برای اینکه ابعاد این چالش را دقیقاً درک کنید، باید شرایط روانی و فنی معامله‌گران ایرانی در آن سال‌ها را کنار هم بگذاریم.
عادت به متاتریدر،
در برابر زیرساخت رسمی بورس
از یک طرف، بروکر پی سی ام به عنوان عضو رسمی بورس طلا و کالای دوبی (DGCX) و تحت نظارت سازمان بورس و کالای امارات (SCA)، پلتفرم‌های معاملاتی رسمی، فوق‌العاده امن و مستقیمِ خودِ بورس را در اختیار داشت و به مشتریان ارائه می‌کرد. اما همان‌طور که در فصل دوم اشاره کردیم، جامعه معامله‌گران ایرانی به دلایل کاملاً مشخصی از این پلتفرم‌های اصیل استقبال نکردند:
اتصال اختصاصی و اینترنت کند
پلتفرم رسمی بورس دوبی برای برقراری امنیت بالا، نیازمند اتصال از طریق یک VPN اختصاصی بود که در اینترنت کندِ آن سال‌های ایران، کار را برای کاربر خانگی کمی پیچیده می‌کرد.
ظاهر و ابزارهای آشنای متاتریدر
از نظر زیبایی ظاهری، رنگ‌بندی نمودارها، ابزارهای ترسیمی و تنوع اندیکاتورها، پلتفرم‌های رسمی بورس به سادگی و جذابیت بصری متاتریدر ۴ نبودند.
عادت به استفاده رایگان
و از همه مهم‌تر؛ استفاده از پلتفرم‌های حرفه‌ای و متصل به بورس در تمام دنیا، مستلزم پرداخت یک حق اشتراک ماهانه کوچک (بابت هزینه دیتا فید زنده و زیرساخت بورس) بود. اما معامله‌گر ایرانی سال‌ها به دانلود و استفاده رایگان از متاتریدر ۴ عادت کرده بود و حاضر نبود حتی مبلغ ناچیزی بابت استفاده از پلتفرم بپردازد! کار به جایی رسیده بود که ترک این عادت غیرممکن به نظر می‌رسید و در ذهن اکثر معامله‌گران آن دوره، «متاتریدر» دقیقاً مترادف با «فارکس» بود!
از طرف دیگر، وقتی مدیریت وقت بروکر پی سی ام برای حل این مشکل، مستقیماً با شرکت متاکوتس (MetaQuotes – شرکت سازنده و صاحب امتیاز نرم‌افزار متاتریدر) وارد مذاکره شد تا یک لایسنس رسمی متاتریدر ۴ خریداری کند و از مهندسان متاکوتس خواست تا این پلتفرم را به هسته معاملات بورس دوبی متصل نمایند، پاسخ رسمی شرکت متاکوتس بهت‌آور بود: «نرم‌افزار متاتریدر ۴ اصولاً برای اتصال به بورس و بازار واقعی طراحی نشده و چنین قابلیتی ندارد!»
اکنون خودتان را جای مدیریت وقت بروکر پی سی ام بگذارید؛ چه معمای پیچیده‌ای شکل گرفته بود؟ اگر به مشتریان متاتریدر ۴ نمی‌دادند، معامله‌گران به دلیل اعتیاد به ظاهر متاتریدر، دوباره به دامن بروکرهای شبیه‌ساز و فاقد رگوله پناه می‌بردند و سرمایه‌شان از دست می‌رفت. و اگر متاتریدر ۴ را به همان شکل معمولی و پیش‌فرض ارائه می‌کردند، پی سی ام هم تبدیل به یک میز معامله (Dealing Desk) می‌شد که سفارش‌ها را در سرور خودش نگه می‌دارد؛ که این کار خط قرمز مطلقِ اخلاقی، حرفه‌ای و قانونیِ مجموعه پی سی ام بود!
در همین نقطه بن‌بست بود که پس‌زمینه علمی، ریاضی و رایانه‌ای بنیانگذار مجموعه پی سی ام (فارغ‌التحصیل رشته فیزیک از دانشکده علوم) یک بار دیگر مسیر تاریخ شرکت را عوض کرد. منطق او ساده و در عین حال انقلابی بود:
«وقتی نرم‌افزار متاتریدر ۴ دروازه‌ای برای خروج سفارش به بازار واقعی ندارد، چرا خودمان با مهندسی معکوس و کدنویسی، این دروازه و پل ارتباطی را نسازیم؟!»
این تصمیم جسورانه، نقطه تولد یکی از بزرگ‌ترین شاهکارهای فنی در تاریخ بازارهای مالی ایران شد و فناوری را در گروه پی سی ام، از یک «ابزار ساده» به یک «مزیت رقابتی دست‌نیافتنی» تبدیل کرد.
شکستن قفل متاتریدر ۴؛ چگونه مهندسان بروکر پی سی ام اولین «پل نقدینگی» (Liquidity Bridge) و سوییچ اختصاصی را کدنویسی کردند؟
کاهش وابستگی به شرکت‌های خارجی و رسیدن به استقلال کامل تکنولوژیک، درسی بود که پی سی ام از بحران سال ۲۰۰۸ آموخته بود. بنابراین مدیریت مجموعه، تیم فنی و نرم‌افزاری گروه پی سی ام را (که هسته اولیه آن در زمان پروژه بانک صادرات شکل گرفته بود) گسترش داد و مأموریتی در سطح استانداردهای اول جهان به آنها محول کرد.
در گام اول، لایسنس رسمی سرور متاتریدر ۴ خریداری شد. اما برخلاف سایر مدعیان بروکری در ایران که پس از خرید لایسنس، بلافاصله سرور را روشن می‌کردند و مشغول جذب پول مردم در محیط شبیه‌ساز می‌شدند، برای تیم فنی پی سی ام کار تازه شروع شده بود! مهندسان نرم‌افزار و شبکه در پی سی ام، ماه‌ها به صورت شبانه‌روزی بر روی معماری داده و کدنویسی یک ماژول نرم‌افزاری بسیار پیچیده کار کردند؛ زیرساختی که در مهندسی مالی جهان به آن «پل نقدینگی» یا Liquidity Bridge و «سوییچ هدایت سفارش» (Internal Switch / Routing Engine) گفته می‌شود.
اجازه بدهید بدون استفاده از اصطلاحات پیچیده برنامه‌نویسی، با یک مثال کاملاً ملموس توضیح دهیم که این «بریج اختصاصی» و «سوییچ داخلی» که توسط تیم فنی بروکر پی سی ام خلق شد، دقیقاً چه کاری انجام می‌داد:
تصور کنید سرور متاتریدر ۴ مانند یک اتاق کاملاً دربسته و بدون درِ خروجی است. در این اتاق، تنها یک پنجره شیشه‌ای وجود دارد که از پشت آن، قیمت‌های بازار جهانی (Data Feed) به داخل اتاق نمایش داده می‌شوند. در بروکرهای شبیه‌ساز، وقتی شما داخل این اتاق دکمه خرید (Buy) یا فروش (Sell) را فشار می‌دهید، چون هیچ درِ خروجی وجود ندارد، برگه سفارش شما روی میز صاحب اتاق (اپراتور بروکر یا همان Dealing Desk) می‌افتد! صاحب اتاق نگاهی به برگه شما می‌اندازد و خودش طرف حساب شما می‌شود؛ اگر شما سود کنید، او باید از جیب خودش به شما پول بدهد و اگر ببازید، پول شما در جیب او می‌ماند!
تیم مهندسی بروکر پی سی ام با نوشتن کدهای «پل نقدینگی اختصاصی» (Liquidity Bridge)، عملاً دیوارِ بتنیِ این اتاق بسته را شکافت و یک اتوبان ارتباطیِ دوطرفه و فوق‌سریع با فیبر نوری میان سرور متاتریدر ۴ و هسته مرکزی بورس‌های آتی (مانند DGCX دوبی) و تأمین‌کنندگان نقدینگی تراز اول جهان (Tier-1 Liquidity Providers شامل بانک‌های بزرگ بین‌المللی) احداث کرد!
با نصب این بریج و سوییچ داخلی روی سرورهای پی سی ام، معجزه‌ای در نحوه اجرای سفارش‌ها رخ داد. بیایید مسیر یک سفارش (Order Routing) را در کسری از ثانیه با هم دنبال کنیم:
ثبت سفارش در متاتریدر
معامله‌گر ایرانی در تهران یا هر شهر دیگری، پشت مانیتور خود می‌نشست و در همان محیط زیبا و آشنای متاتریدر ۴، دکمه خرید ۱ لات طلا یا یورو را فشار می‌داد.
ورود بریج و سوییچ داخلی به مدار
دستور او در چند میلی‌ثانیه به سرور معاملاتی پی سی ام می‌رسید. در اینجا، به جای اینکه میز معامله (Dealing Desk) سفارش را ببلعد، «سوییچ داخلی و بریج اختصاصی پی سی ام» وارد مدار می‌شد!
کنترل مارجین و هدایت به نقدینگی
سوییچ داخلی در کسری از ثانیه، اعتبار حساب و میزان مارجین آزاد معامله‌گر را بررسی و تأیید می‌کرد و بلافاصله دستور را از طریق «پل نقدینگی» به بیرون از محیط متاتریدر، یعنی مستقیماً به داخل استخر نقدینگی بانک‌ها و بازارهای آتی شلیک می‌کرد!
تطبیق معامله و بازگشت تأیید اجرا
در بازار واقعی جهانی، سفارش معامله‌گر ایرانی با بهترین قیمت موجود در آن لحظه تطبیق داده می‌شد (Matching Engine)، معامله واقعاً در بورس یا بانک خارجی انجام می‌گرفت و رسیدِ تأییدِ آن (Fill Price)، از طریق همان بریج به صفحه متاتریدر معامله‌گر برمی‌گشت!
شاید خواندن این چهار مرحله چند ثانیه طول بکشد، اما زیرساخت مهندسی‌شده توسط تیم پی سی ام، کل این فرآیند رفت و برگشت بین‌المللی را در چند صدم ثانیه و بدون اینکه معامله‌گر کوچک‌ترین تأخیری حس کند، انجام می‌داد!
علاوه بر این، اسناد تاریخی مجموعه نشان می‌دهد که تیم فنی پی سی ام به همین هم بسنده نکرد؛ آنها یک پلتفرم اختصاصی برای اتصال مستقیم به بازار ارز (Currency) نیز طراحی کردند و هم‌زمان، مدیریت مجموعه موفق به اخذ مجوز دو فعالیت مالی جدید در دوبی و از همه مهم‌تر، اخذ مجوز رسمی «تسویه‌حساب شبانه» یا Clearing گردید. آیا می‌دانید داشتن مجوز Clearing در کنار بریج اختصاصی به چه معناست؟ یعنی بروکر پی سی ام نه تنها سفارش را از متاتریدر عبور می‌داد، بلکه از نظر قانونی و بانکی، مجوز تسویه نهایی حساب‌ها با نهادهای مالی بین‌المللی را در اختیار داشت. این سطح از زیرساخت فنی در آن سال‌ها، فرسنگ‌ها جلوتر از درک و توان مدعیان بروکری فارکس در ایران بود.
پشت‌پرده حساب‌های ECN و اسپرد خام (Raw Spread)؛ وقتی معامله‌گر ایرانی برای نخستین بار عدد «صفر» را در اسپرد دید!
وقتی پل نقدینگی اختصاصی پی سی ام با موفقیت راه‌اندازی شد و متاتریدر ۴ به جریان واقعی پول و نقدینگی دنیا وصل گردید، نوبت به آن رسید که میوه این درختِ فنی به جامعه معامله‌گران ایران تقدیم شود. این میوه، معرفی دو مفهوم کاملاً جدید و انقلابی بود که تا آن روز هیچ بروکری در ایران جرأت یا توان ارائه آن را نداشت: حساب‌های واقعی ECN (شبکه ارتباطات الکترونیکی) و اسپرد خام (Raw Spread).
اجازه بدهید ببینیم چرا ورود حساب ECN و اسپرد خام توسط بروکر پی سی ام، تمام قواعد بازی را در بازار فارکس ایران زیر و رو کرد؟ همان‌طور که در فصل‌های قبل گفتیم، معامله‌گران ایرانی سال‌ها در پلتفرم‌های شبیه‌ساز، فقط یک نوع حساب می‌شناختند: حسابی با «اسپرد ثابت» (مثلاً ۲ یا ۳ پیپ ثابت روی جفت‌ارزها) و «بدون کمیسیون». اپراتور بروکر شبیه‌ساز، قیمت را می‌گرفت، ۲ یا ۳ پیپ به نفع خودش به فاصله خرید و فروش اضافه می‌کرد (که به آن Mark-up می‌گویند) و روی صفحه نشان می‌داد.
اما در مدل ECN (Electronic Communication Network) که بروکر پی سی ام از طریق بریج خود راه‌اندازی کرد، سازوکار به کلی متفاوت بود: در شبکه ECN، سفارش‌های خرید و فروش بزرگ‌ترین بانک‌های دنیا، مؤسسات مالی، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و معامله‌گران در یک شبکه واحد و شفاف به هم می‌رسند. قیمت خرید (Bid) و قیمت فروش (Ask) در هر لحظه، حاصل رقابت واقعی این بازیگران بزرگ است.
مدیریت بروکر پی سی ام تصمیم گرفت که در حساب‌های ECN خود، قیمت‌های دریافتی از این شبکه جهانی را بدون حتی یک دهم پیپ دستکاری یا اضافه کردن سود پنهان (Mark-up)، دقیقاً به همان شکل خالص و دست‌نخورده (که به آن اسپرد خام یا Raw Spread می‌گویند) روی متاتریدر مشتریان نمایش دهد!
نتیجه این کار برای معامله‌گران ایرانی که برای اولین بار حساب ECN پی سی ام را باز می‌کردند، شگفت‌انگیز و باورنکردنی بود:
- تجربه قیمت خام
سقوط اسپرد تا نزدیک صفر
معامله‌گری که سال‌ها عادت کرده بود روی یورو به دلار ۲ یا ۳ پیپ اسپرد ثابت بدهد، ناگهان به چشم می‌دید که در ساعات پرحجم و پرنقدینگی بازار (مثل زمان باز شدن بازار لندن و نیویورک)، به دلیل حجم عظیم معاملات در شبکه ECN، فاصله قیمت خرید و فروش به ۰.۲ پیپ، ۰.۱ پیپ و حتی در بسیاری از لحظات به صفر مطلق (Zero Spread) می‌رسد!
- تفکیک هزینه‌ها
پایان دوران هزینه‌های پنهان و تولد کمیسیون شفاف
بروکر پی سی ام دقیقاً مطابق با استاندارد بورس‌های بزرگ دنیا، اعلام کرد که ما در قیمت بازار دست نمی‌بریم و اسپرد خام را به شما می‌دهیم؛ و در عوض، بابت خدمات کارگزاری، نگهداری سرورها و پل نقدینگی، یک کمیسیون کاملاً مشخص، شفاف و بسیار کوچک به ازای حجم معامله (Lot) دریافت می‌کنیم.
این شفافیت در تفکیکِ «اسپرد بازار» از «کمیسیون کارگزار»، دو دستاورد بزرگ برای معامله‌گران ایرانی داشت: اول اینکه هزینه تمام‌شده معامله (مجموع اسپرد خامِ نزدیک به صفر به علاوه آن کمیسیون کوچک) برای تریدرهای حرفه‌ای، نوسان‌گیران (Scalpers) و کسانی که با حجم بالا کار می‌کردند، بسیار ارزان‌تر و به‌صرفه‌تر از اسپردهای پهن و ثابتِ بروکرهای شبیه‌ساز تمام می‌شد. و دوم (که از اولی بسیار مهم‌تر است): تضاد منافع برای همیشه دفن شد! در حساب ECN بروکر پی سی ام، دیگر بروکر از باخت و کال مارجین شدن مشتری یک سنت هم سود نمی‌برد؛ برعکس، اگر مشتری در اولین معامله سرمایه خود را از دست می‌داد، بروکر مشتری خود را از دست داده بود! سود بروکر پی سی ام در این بود که معامله‌گر ایرانی در بازار بماند، سود کند، حسابش را بزرگ‌تر کند و سال‌های سال معاملات بیشتری انجام دهد تا کارمزد آن معاملات، منبع درآمد حلال و قانونی کارگزار باشد. مگر یک معامله‌گر حرفه‌ای از کارگزار خود چیزی فراتر از این می‌خواهد که شریک موفقیتش باشد، نه کمین‌کرده برای شکستش؟!
لمس نبض بازار واقعی در بروکر پی سی ام: چرا «عمق بازار» و «اسلیپیج طبیعی» امضای اصالت یک بروکر است؟
ورود معامله‌گران ایرانی به فضای واقعی بازار جهانی از طریق زیرساخت ECN و بریج نقدینگی بروکر پی سی ام، یک انقلاب آموزشی دیگر را هم در عمل رقم زد. معامله‌گران برای نخستین بار تفاوتِ رفتارِ «نقدینگی واقعی» را با «اعداد گرافیکی شبیه‌ساز» لمس کردند.
اجازه بدهید این نکته بسیار ظریف فنی را بشکافیم. در یک محیط شبیه‌سازی‌شده (Demo یا سرور بسته بروکرهای میز معامله)، قیمت روی صفحه فقط یک پیکسل نوری است! در آن محیط غیرواقعی، اگر شما در ثانیه‌ای که بزرگ‌ترین خبر اقتصادی جهان منتشر می‌شود، بخواهید به طور فرضی ۱۰۰ لات طلا بخرید، سیستم شبیه‌ساز بدون هیچ تغییری در اسپرد، روی همان عددِ روی تصویر معامله را برایتان باز می‌کند؛ چون پولی به بازار واقعی نمی‌رود که نیاز به فروشنده واقعی داشته باشد!
اما در بازار واقعی و حساب ECN بروکر پی سی ام، پشتِ هر قیمتی که روی متاتریدر می‌بینید، یک «حجم مشخص و واقعی از سفارشِ بانک‌ها و معامله‌گران دیگر» خوابیده است که در علم مالی به آن «عمق بازار» (Market Depth) می‌گویند. وقتی معامله‌گران وارد زیرساخت واقعی پی سی ام شدند، دو رفتار کاملاً طبیعیِ بازار جهانی را به چشم دیدند:
تنفس طبیعی اسپرد در زمان اخبار
در بازار واقعی، اسپرد یک عدد مرده و میخکوب‌شده نیست؛ اسپرد نفس می‌کشد! در ساعات آرام و پرحجم، اسپرد به صفر نزدیک می‌شود. اما در ثانیه‌های انتشار یک خبر اقتصادی بسیار مهم (مثل اعلام نرخ بهره بانک مرکزی آمریکا یا آمار اشتغال NFP)، عدم قطعیت در جهان به اوج می‌رسد. در آن چند ثانیه، بانک‌ها و تأمین‌کنندگان نقدینگی برای اینکه زیر چرخ‌دنده‌های نوسان له نشوند، سفارش‌های خرید و فروش خود را موقتاً عقب می‌کشند. در نتیجه، نقدینگی در آن لحظه کم شده و فاصله قیمت خرید و فروش (اسپرد) به طور طبیعی بازتر می‌شود و پس از فروکش کردن هیجان اولیه خبر، دوباره به سرعت جمع می‌شود. دیدن این باز و بسته شدنِ زنده، یعنی شما مستقیماً به قلب تپنده بازارهای جهانی وصل هستید!
درک مفهوم واقعی «اسلیپیج» (Slippage یا لغزش قیمت در لحظه اجرا)
زمانی که شما دکمه خرید را فشار می‌دهید، دستور شما از طریق پل نقدینگی پی سی ام به سمت سرور بانک تأمین‌کننده نقدینگی در لندن یا نیویورک حرکت می‌کند تا با یک فروشنده واقعی تطبیق داده شود. در ۹۹ درصد مواقع که بازار عادی است، سفارش دقیقاً روی همان قیمتی که دیده‌اید انجام می‌شود. اما در لحظه انتشار یک خبر طوفانی که قیمت طلا در هر ثانیه ده دلار بالا و پایین می‌پرد، ممکن است در همان چند میلی‌ثانیه‌ای که دستور شما در راه است، حجمِ موجود در آن قیمت تمام شود و سفارش شما روی اولین قیمتِ در دسترسِ بعدی (که ممکن است چند پیپ بالاتر یا پایین‌تر باشد) پر شود! نکته جالب در زیرساخت ECN پی سی ام این بود که این لغزش قیمت (Slippage) دوطرفه بود؛ یعنی گاهی قیمت به ضرر مشتری جابه‌جا می‌شد و گاهی هم در کمال شگفتی، سفارش مشتری با قیمتی بهتر از آنچه درخواست کرده بود (Positive Slippage) در بازار پر می‌شد! (اتفاقی که در هیچ بروکر شبیه‌سازی در تاریخ رخ نداده است!).
بروکر پی سی ام با شجاعت و صداقت علمی به معامله‌گران خود آموزش داد که سؤال اصلی این نیست که «چرا در لحظه خبر اسلیپیج رخ داد؟»؛ بلکه سؤال اصلی که هر تریدر حرفه‌ای باید بپرسد این است:
«آیا تغییر قیمت نهایی سفارش من، حاصل عرضه و تقاضای واقعی و عمق بازار در بورس‌های جهانی است، یا حاصل دستکاری یک اپراتور در سرور داخلی یک بروکر شبیه‌ساز و خطای مصنوعی Requote؟!»
معامله‌گران تیزبین و حرفه‌ای ایران خیلی زود جواب این سؤال را در عمل گرفتند. آنها دیدند که در بروکر پی سی ام، خبری از «معلق ماندن سفارش برای چند ثانیه تا بروکر تصمیم بگیرد» یا «پیغام خطای Requote» نیست؛ سفارش در کسری از ثانیه و با بالاترین سرعت ممکن (Order Execution) در بازار مرجع می‌نشیند.
البته نگهداری و پشتیبانی از چنین زیرساخت عظیمی در آن سال‌ها (و حتی امروز)، کار هر مجموعه‌ای نبود. اتصال پایدار سرورهای معاملاتی، مدیریت پینگ‌های ارتباطی کم‌تأخیر (Low Latency)، تنظیم فایروال‌های امنیتی در برابر حملات سایبری، پایش شبانه‌روزی پل‌های نقدینگی و سوییچ‌های داخلی و اطمینان از اینکه در پرنوسان‌ترین ثانیه‌های بازار جهانی، ارتباط معامله‌گر ایرانی با منابع نقدینگی حتی برای یک لحظه قطع نشود، نیازمند یک تیم مهندسی و پشتیبانی فنی (Technical Support) فوق‌العاده قدرتمند بود. تیمی که در مکتب پی سی ام پرورش یافت و زیرساختی را بنا نهاد که در سال‌های بعد، امکان طراحی و عرضه پیشرفته‌ترین نسل حساب‌های معاملاتی جهان از جمله حساب‌های ECN، حساب‌های مبتنی بر هوش مصنوعی (ECN AI)، حساب‌های Zero Spread (اسپرد صفر) و حتی حساب‌های Fixed Spread (با پوشش ریسک هوشمند) را برای مشتریان پی سی ام فراهم ساخت.